MATERIALNE DZIEDZICTWO KULTUROWE

akwarela ’23 – Barbara Porczyńska

Zabytkowy kościół pw. świętego Jakuba Starszego w Krzemienicy pochodzi z ok. 1750 r. i jest najstarszym, a zarazem najcenniejszym zabytkiem architektury drewnianej na terenie gminy. Usytuowana w centrum wsi na sztucznym wzniesieniu pokryta gontem świątynia o konstrukcji zrębowej wzmocnionej lisicami została wzniesiona na miejscu XV-wiecznego ufundowanego przez Pileckich gotyckiego kościoła strawionego przez pożar. Jest prawdopodobnie rozbudowaną jego kopią, do budowy której wykorzystano ocalałe z pożaru elementy poprzedniej świątyni.  Świadczyć o tym może umieszczony na daszku nad wejściem żelazny krzyż z datą 1678.

Trójdzielne wnętrze kościoła przykrywa sklepienie kolebkowe. Nawę główną wydzieloną drewnianymi słupami zamyka od wschodu węższe trójboczne prezbiterium. XVIII-wieczny rokokowy ołtarz główny z rzeźbami świętego Jacka Odrowąża i błogosławionego Czesława Odrowąża, wykonanymi najprawdopodobniej przez Tomasza Huttera, oraz obrazem św. Jakuba Starszego został tu przeniesiony ze zlikwidowanego przez władze austriackie kościoła dominikanów w Łańcucie po pożarze w 1820 r. Drugi obraz, stanowiący zasłonę płótna wyobrażającego patrona świątyni, to XVIII-wieczne malowidło przedstawiające Matkę Bożą Pocieszenia z Dzieciątkiem, św. Moniką i św. Augustynem. Za obrazami kryje się nisza, w której znajdowała się obecnie przeniesiona do nowego kościoła łaskami słynąca XIV-wieczna gotycka rzeźba Matki Boskiej z Dzieciątkiem.

Uwagę zwracają późnobarokowa bogato zdobiona dekoracją snycerską ambona z II poł. XVIII w., rokokowa chrzcielnica z 1827 r., XVIII-wieczne ołtarze boczne oraz pochodzące również z XVIII w. unikatowe cynowe organy.

Kościół oraz teren wokół niego otacza pochodzące z 1827 r. ogrodzenie, w którego obrębie znajduje się wybudowana w tym samym roku kostnica oraz dzwonnica z 1750